„Kiedy zsumujesz wszystkie wzloty i upadki, rado?? i ból, lekko?? i ciemno?? — wszystko si? wzajemnie znosi. Na ko?cu wszyscy zmierzamy do zera. Zero to doskona?a równowaga; ?adunek netto wszech?wiata wynosi zero, niesko?czona si?a dzia?aj?ca przeciwko swojej niesko?czonej i przeciwnej wersji przez ca?? wieczno??. To równa si? zeru. Innymi s?owy, zero i niesko?czono?? to dwie strony tej samej równania. Co oznacza: „chwila jest wieczno?ci?, a wieczno?? jest chwil?.” Chwila jest wieczna. I ca?a wieczno?? istnieje w tej jednej chwili. Dlatego jeste?my wieczni. Dlatego jeste?my w niebie. A piek?o? Piek?o to by? w niebie i nie zdawa? sobie z tego sprawy. ?ycie po ?yciu, po ?yciu...” - GRiZ
Wszyscy ciągle tracimy różne, ważne dla nas rzeczy. Ważne okazje, możliwości, doświadczamy uczuć, których nie da się odwrócić. Na tym między innymi polega znaczenie życia. Lecz w naszych głowach – przypuszczam, że jest to właśnie w naszych głowach – znajduje się niewielki pokój do gromadzenia takich rzeczy jako wspomnień. I na pewno wygląda on jak pokój z księgozbiorem tej biblioteki. Więc jeśli chcemy poznać stan własnego serca, musimy ciągle katalogować zbiory w tym pokoju. Innymi słowy – będziesz wiecznie żył we własnej bibliotece.
- Haruki Murakami „Kafka nad morzem”
