HET IS ALWEER een poos geleden dat ge nog iets van mij gehoord hebt en dat deed u stillekes verdriet en dat is mooi, dank daarvoor.

Ik val uw mailbox binnen met goed nieuws: er wordt nog eens geëxposeerd.

Twee weekends: 7–8 en 14–15 juni 2025, telkens van 14u tot 18u
Atelier Hermessage – Ronse - hoek St-Pietersnieuwstraat en Sint-Hermesstraat.

In Ronse dus, bij de goede mensen van Atelier Hermessage, waar quasi wekelijks muziek te beleven valt, select gezelschap, goede smaak, intieme beleving.
Maar dus ook af en toe een expo, in dit geval Rudi JL Bogaerts en ik. Rudi maakt verfijnd en mysterieus werk, omfloerst misschien, en hij is de collega die mij geweldig heeft geholpen bij de selectie en de opbouw van Every Man a Manimal. Dat die expo er strak uitzag en congruent is een pluim die we op Rudi's hoed mogen steken.

Waarmee ik niet per se ga beweren dat LICHT GEWICHT ook strak en congruent wordt.

De expotijd is nogal gecomprimeerd, vier namiddagen slechts. Dat betekent voor u dat uw bezoekopties gelimiteerd zijn, dat betekent voor mij dat het behapstukbaar is om er immer levend aanwezig rond te hangen en al dan niet verlegen praatjes te maken & beschikbaar te zijn voor uitleg, uitwisseling, handel of contemplatie.

VAN HET LANDELIJKE naar de grootstad:
Antwerpen bijvoorbeeld, voor live podcastopnames:
TOT ONZE GROTE SPIJT - in De Studio - de data 4 juni en 25 juni - de uren telkens 17u en 20u.
Dus Johan Terryn en ik gaan het derde seizoen van de podcast maken met levend publiek erbij. Thema van de avonden: van welke zin heb je spijt dat je hem niet gezegd hebt?

Tickets

Johan is ook aan een nieuwe solovoorstelling bezig, AANWEZIG heet ze, en als je een cultureel centrum bent of een gebouw voor podiumkunsten, raad ik u aan ze te boeken, ik zal er aan meegeknutseld hebben namelijk. Voorlopige speellijst te vinden op Johans speellijstpagina.

ALS EEN ANDERE grootstad u beter ligt, zijn er in Gent een paar adresjes aan te raden waar ik recent verzeilde en deugd van heb gehad.

ESCAPE, schilderwerk van Piet Raemdonck in Studio 23 op de Muide. Ik bewonder zijn werk al jaren. Of misschien is *begapen* een beter woord. Ik *begaap* het werk van Piet al jaren.
Ik ben altijd min of meer onderzoekend naar beelden aan het kijken, er is iets in mij dat zich gerust voelt als ik mij een voorstelling kan maken van wat de maker aan het proberen was en of en hoe hij/zij er geraakt is. En waarom wel en waarom niet.
Ik heb dat ook soms als ik kijk naar een tapijt, dus het zal een afwijking zijn. Maar dus: oog in oog met Piets schilderijen echter valt er een mysterieus gat, er zijn dingen gebeurd in het proces die voor mij mysterie zijn, die ik niet kan herkennen, waar ik geen aanknopingspunten voor heb. Dat is een prachtig gevoel, iets on-begrijpen. Dus ik blijf gaarne gapen.

En ook in Gent: Johan Tahon toont een aantal stukken en brokken van heiligenbeelden uit zijn persoonlijke collectie, en zet ze tegenover z'n eigen sculpturen. En ook (en vooral): er staat een Johan Tahon sculptuur tegenover het Lam Gods, mysteriewerk ontmoet mysteriewerk.
INTO THE EYES, nog tot 5 oktober in het Sint-Baafshuis, Kapittelstraat Gent.

Excuus tegenover andere grootsteden, ik ben nergens anders geraakt.

GROOTSTAD OF NIET, audio is op gelijk welke plaats te consumeren. Ik mocht het laatste half jaar twee keer aanschuiven bij vaardige podcasthosts.

1 - DE ZIN VAN MIJN LEVEN
In een ondergrondse geluidsstudio een uur lang in gesprek met schrijfster Anneleen Van Offel. Thema “De zin van mijn Leven”. Anneleen: wakker, warm, slim en met een open blik en hart. Uw artiest: (naar goede gewoonte) krabbend aan wolken.

Achteraf naar huis treinend zit ik mij een beetje af te vragen of er iets verstaanbaars van te maken zou zijn. Een beetje maar, want het interview zelf was levend en prettig geweest, dus wat er nadien mee zou gebeuren verdiende in het licht daarvan niet meer dan een beetje afvragerij.

Blijkt dat het team van Curieus van goede wanten weet want het is een erg beluisterbaar praatje geworden. Als je tenminste houdt van praatjes over “zijn” en “identiteit” en “doorlaatbaarheid”. Ik wel.

Sympathiek detail: dat portretje van mijn scheve kop werd getekend door Shamisa Debroey, een ex-stagaire van Atelier Casaer. Een van de beste.

2 - DRIE BOEKEN

Kwam aanschuiven in de living: Wim Oosterlinck van de 3 boeken podcast.
Wim is gedisciplineerd bezig aan een enorm werk, op het moment van dit schrijven haast 300 interviews met min of meer bekende mensen over 3 boeken die je moet gelezen hebben.

Weet ik welke boeken jij moet gelezen hebben? Natuurlijk niet, ik heb drie boeken gekozen die op een of andere wijze mijn wereldbeeld stutten. Wereldbeeld, mensbeeld en levensbeeld eigenlijk, en ook in die volgorde zijn de boeken gepresenteerd.
Het lijstje staat op Wim’s website.

EN DAN NOG even schone foto’s door Christophe Vander Eecken: Live tekenen in de Handelsbeurs voor DENK ZORG UZ, gecoördineerd door het bijdehandse team van Handelsreizigers in Ideeën.
Live tekenen is iets waarvoor ge mij altijd van mijn berg moogt komen halen. Ik doe het echt graag. Het heeft iets te maken heeft met de druk van de omstandigheden: ge moet wel. Tijd is beperkt, flow is verplicht, als het aan het mislukken is, kunt ge niks anders doen dan manhaftig voort te boeren, geen ruimte om te treuren of te blokkeren, niemand gaat u komen zeggen dat ge iets anders moet doen, ook gijzelf niet.
Als er muziek bij is bovendien, is het heerlijk viben op het geluidstapijt. Deze keer was het Johannes Verschaeve - vuile funky melancholie en elk nummer een oorworm. Erg lekker.

Qua uitsmijter
PINKY TINKER PRESS publiceert een paar schone prenten van uw artiest.

Graag tot een volgende keer!