sorsa

Occitan

Etimologia

De sordre

Prononciacion

/ˈsuɾso̞/, /ˈsuɾso̞/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « sorsa »

Nom comun

sorsa femenin (lengadocian)

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
sorsa	sorsas
[ˈsuɾso̞]	[ˈsuɾso̞s]

La sorsa de l'Ebre

1. Endrech ont l'aiga sosterranha sors de la superfícia de la tèrra.
2. (figurat) Origina, causa, principi o partença d’un fenomèn, d’una accion o d’una idèa.

Variantas dialectalas

• dotz
• fònt / hont
• sorga / sorgent
• teron

Derivats

• sorseta

Parents

• ressorsa

alemand: Quelle (de) anglés: source (en), EUA: spring (en), RU fount (en), well (en) basc: catalan: font (ca)

espanhòl: fuente (es) francés: source (fr) italian: fontana (it) portugués: fonte (pt)

Forma de vèrb

sorsa

1. participi passat al femenin singular de sordre