Astro Bot Rescue Mission - Review

ASTRO BOT: Rescue Mission is in de basis een platformgame waarvan we er door de jaren heen al veel hebben gehad. Loop naar het eind van het level en probeer tussendoor zoveel mogelijk vermiste crewleden te vinden. De twist zit hem alleen in het feit dat jij als speler zelf de camera bent en zelf aanwezig bent in de wereld. Met de DualShock controller beweeg, spring en sla je met de kleine robot naar het einde van het level, maar jij als speler staat op een vaste rail die vooruit beweegt naarmate je ASTRO BOT verdergaat. Het feit dat de camera stilstaat zorgt er tegelijkertijd voor dat de kleine bot af en toe uit jouw zicht verdwijnt omdat je hem om de hoek moet laten lopen, of boven je langs.

Het is een bizarre ervaring om de kleine robot ver boven of onder je te zien lopen en fysiek die kant op te moeten kijken om er zeker van te zijn dat het goed met hem gaat. Er zijn genoeg hulpmiddelen in de game verwerkt waardoor hij niet simpelweg van een dunne balk kan aflopen, maar het gebeurde vaak dat ik me zorgen maakte. Het spelen met perspectief en locatie is één van de dingen die Rescue Mission verdraaid goed doet. Ik kon het dan ook niet laten om hardop te lachen toen hij middels een jump pad opeens vlak voor mijn gezicht terecht kwam en met een digitale glimlach het beeldscherm begon te knuffelen. Alles is lief, knuffelbaar en kleurrijk waardoor dit ook een van de mooiere PSVR-games is van dit moment. Daarbij is het ook nog eens een van de meest toegankelijke VR-games die ik heb gespeeld. Zelfs iemand die nog nooit een controller heeft vastgehouden, gaat het hier geen problemen mee hebben. Dit komt omdat je met één pookje tegelijkertijd kan spelen en niet de camera los hoeft te besturen.

Te allen tijden is jouw DualShock controller ook zichtbaar in beeld en zal deze niet alleen gebruikt moeten worden om de robot te bewegen, maar ook om hem verder te helpen. Zo krijg je al vroeg in de game een rope launcher waarmee je vanuit je controller een draad kan spannen van punt A naar B waar de ASTRO BOT overheen loopt. Hangen er muntjes in de lucht? Houd je controller omhoog waardoor de lijn hoger komt te liggen. Dit soort innovatieve dingen heb ik nog niet eerder in een game voorbij zien komen en zou ik veel vaker willen zien.

Niet alleen de DualShock controller is aanwezig in de game, maar zoals hiervoor genoemd jijzelf ook. Dit gaat verder dan alleen de camera bewegen of jezelf zien in een reflectie en/of aanwezige schaduw, want bepaalde vijanden zullen – naast de robot – jou ook aanvallen. Een goed voorbeeld hiervan is de allereerste eindbaas; een gigantische gorilla. Deze stuurt shockwaves over de grond naar je robot waar je overheen moet springen, maar tegelijkertijd spuugt hij rochels richting jou. Ben je geraakt, dan moet je met je hoofd schudden om dit zo snel mogelijk weg te krijgen. Ook bepaalde blokkades in de levels zal je met je hoofd moeten verwijderen door ze een fysieke kopstoot te geven. Hierdoor ben je meer dan alleen ‘de camera’ en word je veel meer in de wereld gezogen.

Het einde van een level halen is nog maar het begin. In ieder level zitten meerdere crewleden en een gecamoufleerde kameleon verstopt. Deze laatste unlocked als je hem hebt gevonden een extra challenge level en de crewleden zijn benodigd om verder te komen in het spel. Via het startmenu kan je altijd zien hoeveel en welke crewleden je van dat level al hebt verzameld. Erg handig, maar tegelijkertijd zit hier ook een nadeel aan gekoppeld: je kan als oppermachtige camera alleen maar vooruit door de levels. Zie je dus dat je robot nummer drie hebt gemist, maar vier en vijf al wel hebt gevonden kan je niet teruglopen om de gemiste alsnog te zoeken. Natuurlijk kan je achteromkijken, maar om de crewleden daadwerkelijk te redden moet je ze een schop onder hun kont geven met jouw personage. Het level opnieuw starten of nog een keer spelen als je hem voltooid hebt is dan ook de enige manier. Daarnaast is het voor je nek ook niet al te fijn om krampachtig achterom te moeten kijken.