HIBAPRESS – Shafiq Anouri
De racistische leuzen die het Spaanse publiek gisteren, dinsdag, tegen moslims uitte tijdens de wedstrijd tussen "La Roja" en Egypte, luidden de noodklok en zetten de kandidatuur van Madrid voor de organisatie van de finale van het WK 2030 ter discussie over de mate waarin het Iberische koninkrijk in staat is de uitsluitende neigingen van een groot deel van zijn burgers in te dammen.
De gebeurtenis die plaatsvond op de tribunes van het "Cornella El Prat"-stadion ging niet onopgemerkt voorbij, aangezien de Spaanse politie een officieel onderzoek startte naar islamofobe gezangen die door groepen fans werden herhaald, waaronder de zin "Wie niet springt is moslim", in een scène die een golf van verontwaardiging in en buiten Spanje teweegbracht. De persbureau "Reuters" citeerde veiligheidsbronnen die de directe bevestiging van het onderzoek naar het incident bevestigden, terwijl sportfunctionarissen hun veroordeling uitspraken van wat ze beschreven als "onaanvaardbaar gedrag dat de waarden van de sport niet weerspiegelt", hoewel het incident niet de eerste in zijn soort is, aangezien Spaanse stadions eerder talrijke vergelijkbare gevallen hebben geregistreerd. De gebeurtenis is dubbel gevoelig omdat deze plaatsvindt in een internationale context, waarbij internationale voetbalorganisaties de naleving van de criteria voor de bestrijding van discriminatie door de landen die zich kandidaat stellen voor het organiseren van grote evenementen op de voet volgen, en in de eerste plaats de Internationale Voetbalbond, die als een van zijn regelgeving het principe van "geen enkele tolerantie voor racisme" hanteert.
Spanje.. Brandpunt van sportief racisme
De afgelopen jaren is de Spaanse competitie een terugkerend brandpunt geworden voor racistische incidenten, waarvan de meest prominente slachtoffer Real Madrid-ster Vinícius Júnior was, die volgens gegevens die door de zender "ESPN" zijn gepubliceerd, sinds zijn toetreding tot "La Liga" minstens 16 gedocumenteerde racistische incidenten heeft meegemaakt. Deze aanvallen bereikten hun hoogtepunt in 2023 tijdens de wedstrijd van zijn team tegen Valencia, toen de confrontatie werd onderbroken nadat hij directe beledigingen en racistische gezangen had ontvangen van de tribunes, in een gebeurtenis die destijds de publieke opinie in de sportwereld schokte. Dit fenomeen is niet beperkt tot een geïsoleerd geval, aangezien Athletic Bilbao-speler Iñaki Williams eerder vergelijkbare racistische gezangen heeft meegemaakt, wat eindigde met de veroordeling van een fan door de rechter tot een gevangenisstraf en een stadionverbod, in een uitspraak die destijds als historisch werd beschreven. Rapporten van het Spaanse "IE"-instituut geven ook aan dat de herhaling van deze incidenten het voetbal in het land op een "kritiek keerpunt" plaatst, waar traditionele maatregelen niet langer voldoende zijn om het fenomeen in te dammen. De cijfers weerspiegelen op hun beurt de omvang van het probleem, aangezien een rapport van het Spaanse Observatorium tegen Racisme aantoonde dat een groot percentage van de digitale beledigingen tijdens het seizoen 2024-2025 gericht waren op spelers van Afrikaanse afkomst, met als kopman de ster met Marokkaanse roots, Lamine Yamal, die het doelwit was van duizenden aanstootgevende berichten.
Pogingen om het fenomeen te bestrijden, zonder succes!
Ondanks de aankondiging van de Spaanse competitiebond over een duidelijke afname van de beledigingen op sociale media, blijft de realiteit binnen de stadions verschillende uitdagingen opleveren, vooral gezien de moeilijkheid om het gedrag van het publiek tijdens wedstrijden te beheersen. Tegelijkertijd hebben de Spaanse autoriteiten geprobeerd deze ontwikkelingen bij te houden met wettelijke en regulerende maatregelen, waarbij protocollen zijn aangenomen die het mogelijk maken wedstrijden stil te leggen bij racistisch gedrag, en de rechtbanken hebben de eerste vonnissen uitgesproken die beledigingen binnen de stadions categoriseren als haatmisdrijven, maar de herhaling van de incidenten, ondanks dit wettelijke arsenaal, onthult een duidelijke kloof tussen de tekst en de toepassing, en roept vragen op over de effectiviteit van de afschrikking. Deze vragen worden urgenter met de nadering van het WK 2030, dat Spanje gezamenlijk met Marokko en Portugal voorbereidt, waarbij het Iberische koninkrijk met Marokko strijdt om de finale te organiseren, maar het succes van deze weddenschap hangt niet alleen af van de gereedheid van de stadions en de infrastructuur, maar ook van het vermogen van het land om een publieke imago te presenteren dat in overeenstemming is met de waarden die door internationale sportorganisaties worden verdedigd. De "stemming van de tribunes" in Spanje lijkt een beslissende factor te zijn, aangezien elke publieke ontsporing die het wereldwijde evenement in een tunnel van racisme brengt, kan uitgroeien tot een ongekende ramp in de geschiedenis van het voetbal, die de grenzen van het groene rechthoek overstijgt, dat verondersteld wordt de waarden van tolerantie en samenleven tussen verschillende rassen, culturen en religies te belichamen. Daarom is de echte uitdaging voor de Internationale Voetbalbond om geen enkele tolerantie te hebben voor de mogelijkheid van "uit de pas lopen" bij het grootste sportevenement dat op aarde te zien is.
0 تعليقات الزوار