-
. we begonnen met stenenversleepten gewoontesen onze dromen, onder de vuurtoren kamers vol plannennachten vol zorgenmaar ook iets meer we leerden varenhaalden onze brevettenjij kapitein, ik matroos of andersomafhankelijk van het getij we huurden bootjesdreven op de Maasde Rijn, de Moezelen de Friese merenPopeye en Olijfje de B&B draaidewij draaiden mee om elkaarom gasten in…
-
Vandaag is het 1 mei. Dag van de arbeid, een vrije dag voor velen.Voor mij markeert het ook iets anders: het is precies een jaar geleden dat ik met groot verlof ging. Gisteren stuurde een collega een foto mijn laatste uur in de klas. . 1 mei. Dag van de arbeid30 april, een jaar geleden,…
-
Vandaag zijn we honderd dagen verder. Honderd dagen met hém.Vandaag ga ik precies driehonderd woorden aan hem wijden. Alhoewel elk woord er één te veel is. Elke dag dringt hij mijn huiskamer binnen. Ik kan hem niet meer horen of zien. Die stem, dat infantiele gebazel, die hoogmoed. Zodra hij op het scherm verschijnt, grijp…
-
Maandelijkse schrijfuitdaging van Bert, met de woorden: bridge, kaas, nijlpaard. Vorig jaar ging ik naar de zoo in de Beekse Bergen. Samen met Melody en Karel trokken we eropuit om beestjes te kijken. We hadden een lange dag voor de boeg, dus had ik braaf mijn lunchpakket meegenomen. Alleen: bij aankomst gromde mijn maag al…
-
Wat was het een fijne Koningsdag. Anne/Saturnein en Lieve/Omabaard kwamen langs – en ik vond het zó gezellig.Natuurlijk mocht een Tom Paus niet ontbreken. Geen gewone tompouce, hè, niet op de dag dat de paus werd begraven. Mijn gasten, en ook ikzelf, zijn van Vlaamse afkomst. Wij noemen dit gebak een ‘boekske.’ Op deze bijzondere…
-
Kijk nu eens goed. Daar, achter mij. Niet te opvallend staren hé — maar zie je haar? Helemaal bloot. Waar moet dat naartoe, zeg ik dan. Met al die bloteriken. Kunnen ze nu echt niet gewoon op het naaktstrand van Groede blijven? Dat is daar toch duidelijk afgescheiden. Een grens is een grens. Maar nee,…
-
Het paasweekend was stil en eenvoudig. Onze kleinzoon van twee kwam logeren, dus we bleven dicht bij huis. Bloemetjes plukken op de dijk, schelpjes rapen op het strand. Hij hurkte bij elk steentje, tikte met zijn vingertje op een slak. Een camper op de parking hield hem minutenlang in de ban — alles wat rolt,…
-
Hoera, het zeswoordverhaal is er weer! Met dank aan Melody. Het woord van deze week is verwarming. . Warme zon. Zachte kat. Volmaakt moment.
-
Terneuzen maakt zich op voor The Passion. Deze ochtend ging ik even kijken naar de voorbereidingen. Het podium oogt prachtig wit. Rustig. Immens. Strak. Gisterenavond trok ik op pad met mijn iPhone. Ik volg lessen smartphonefotografie, en we oefenden hoe je foto’s maakt in het donker. We leerden ook een paar handige trucjes die ik zeker…
-
Vorig jaar fietsten we in de polder achter ons huis. Het was kurkdroog, net zoals nu. Een tractor stoof voorbij en liet een wolk stof achter. Achter het stuur zat een jongen van hoogstens zestien. Veel te jong om zo’n gevaarte te besturen. Mijn man ademde het stof in en kreeg meteen een hoestbui. Eerst…
-
Gisteren trokken we eropuit. Fietsen langs de oude spoorlijn tussen Hulst (NL) en Mechelen (B). Tot net voor Sint-Niklaas volgden we het traject dat nu een fietspad is. Aanvankelijk gleden de velden voorbij, met lange, diepe voren — droog en stoffig. De wind had vrij spel: zand stoof op en waaide langs onze wielen. En…
-
De tijd haalt me in. Er hangt iets in de lucht dat stil maakt. In het gras wiegen witte bloemen. Ik ga er bijna voor op mijn buik. De hemel is helderblauw, zonder één wolk. De zon schijnt, maar de wind is koud. Ik verblijf met mijn dochter en kleinzoon in een ecopark, met bosanemonen…
-
Het is weer tijd voor een leuke maandelijkse schrijfopdracht van Bert: maak een verhaal met deze drie willekeurig gekozen woorden uit het woordenboek. Erosie Hulpzoekend Ufoloog In de jaren tachtig zaten veel mensen zonder werk. Mijn neef Herbert ook. Hij lag hele dagen op de bank met een zak paprikachips op zijn buik. Op de…
-
Schrijfuitdaging van Geesje. Het woord voor de WE300 van de maand maart is permanent. Wil jij ook meedoen aan deze schrijfopdracht? Schrijf er dan een stukje over in exact 300 woorden zonder het woord ‘permanent’ te gebruiken. Mijn haar was ooit een weelderige krullenbos. Geen kapperswerk, geen chemie: puur natuur. In mijn jeugd, in de…
-
Ik was zes toen Martin Luther King werd vermoord. In het eerste leerjaar, net begonnen met lezen en schrijven. Op televisie zag ik een man met een diepe stem. “I have a dream.” De betekenis ging toen grotendeels aan me voorbij, maar iets in zijn stem raakte me. Hij deed me aan mijn vader denken, maar dan…
-
Koen kwam gisteren met een geweldig idee: schilderij schrijven. Ik was meteen verkocht. Maak bij een schilderij een verhaal of een liedje. Dat klonk als een uitdaging op mijn lijf geschreven. Ik kon niet wachten. Deze ochtend stonden er boodschappen en andere verplichtingen op de planning, maar alles moest wijken. Dit moest nú gebeuren. Wat…
-
Toen wij in 2021 verhuisden, verhuisde het monumentale kunstwerk Broden en Vissen van Johnny Beerens als het ware met ons mee. Van Breskens naar Terneuzen. De oude graansilo in Breskens, waar het werk sinds 1993 prijkte, moest helaas worden afgebroken. Maar het kunstwerk kreeg een tweede leven: het zou opnieuw worden geplaatst op een silo…
-
Het thema van Internationale Vrouwendag dit jaar is ‘de vrouw van de toekomst’. Hoe moet ze eruitzien, die ‘vrouw van de toekomst’? Wat moet ze kunnen? Ik hoef niet ver te kijken. Ik zie geen futuristische, geherdefinieerde versie van de vrouw. Geen kille manager, geen meedogenloze machtspolitica. Ik zie mijn moeder. Ik schrijf een boek…
-
Lang geleden, in de Colruyt. Een stokoude man schuifelde door de gangen, met een verkreukeld groot papier in zijn trillende hand. Zijn ogen dwaalden rusteloos over de schappen. Hij klampte een verkoopster aan. “Mijn vrouw ligt in het ziekenhuis,” zei hij zacht. “Ik moet nu alles alleen doen, maar ik vind niets…” Hij stak het…
-
Een schrijfuitdaging van Bert. Gebruik drie willekeurig geprikte woorden uit het woordenboek in je verhaal. Dit zijn de woorden van deze maand: Circuit Stempel Vierde Onze kleinzoon wordt binnenkort twee jaar. Om hem hier te krijgen, blijft het een gedoe. Terneuzen-Gent klinkt vlot, maar in werkelijkheid is het een hele rit. De Kennedylaan is een…
-
Schrijfopdracht Prompt! Je gaat een gedicht schrijven over de onlosmakelijke band tussen start en finish, en wel een zogenaamd scharniergedicht. Een scharniergedicht bestaat uit twee keer vier regels met een ‘scharnier’ ertussen: een regel die zowel bij de eerste vier regels hoort, als vooraf kan gaan aan de tweede vier regels. Het rijmschema is formeel:…
-
Mijn oma Christine heb ik nooit gekend. Ze stierf op haar vijftigste. Haar naam werd uitgesproken met bewondering en ontzag. Haar man had het front niet overleefd. Ze bleef achter met twee kleine kinderen en een veld dat moest blijven opleveren. Om haar kroost te beschermen tegen de sloot en de ploegmessen, bond ze hen…
-
Spanning en onzekerheid razen door mijn lichaam. Ik ben gehuld in een dikke badjas, die de bittere kou van de ochtend nauwelijks kan tegenhouden. Mijn adem vormt kleine wolkjes in de ijzige lucht. De geur van de zee en het zachte gekabbel van de golven dragen de belofte van moed met zich mee. Naast mij…
-
Schrijfuitdaging van Viviane Van Pottelberghe #SchrijfNest695 – #limerick. Viviane plukte een foto van FB van één van haar vrienden van ’t SchrijfNest. Opdracht: Kan je bij deze foto een limerick bedenken? . . Een zure man uit Kapellebrug keert drie giecheltrienen de rug en terwijl hij leest gebeurt wat hij vreest Hij gaat viraal, en…
-
Kinkhoest steekt weer de kop op. Drie maanden geleden kreeg mijn vriendin het ook. Ze voelde zich ellendig door een aanhoudende hoest – een strijd tegen kokhalzen, afgewisseld met het benauwende gevoel te stikken. Vandaag schreef ik een stukje in het boek van mijn moeder over de tijd dat haar vier oudste kinderen tegelijk kinkhoest…
-
Dit verlangen draag ik al zo lang met me mee. Gisterenavond verschenen de eerste vlokjes, aarzelend, maar veelbelovend. Hoopvol werd ik wakker. Nog voor ik goed en wel mijn ogen opendeed, gooide ik het dekbed van me af en rende naar het raam. Een witte deken bedekte de wereld. Eindelijk sneeuw! Geen seconde langer twijfelde…
-
Man en vrouw glijden over het ijs. “Onopvallend kijken,” fluistert de man. “De kerel voor ons, die met zijn rode broek, probeert aan zijn kont te krabben.” Zijn vrouw giechelt. “Hihihi, ik durf amper te kijken… Wat een viezerik.” Met dikke wanten en zo’n broek? Onmogelijk te krabben. Een marteling, zeker in de kou. En…
-
Een paar dagen weg, even los van alles. We logeren in Center Parcs, ideaal met huisdieren. Het huisje is precies wat we nodig hebben: schoon, comfortabel en alles werkt zoals het hoort. ’s Ochtends drinken we koffie met uitzicht op het groen, terwijl de vogels hun dag beginnen. Binnen is het behaaglijk warm. De drukte…
-
Ook dit verhaal gaat over lijfelijkheid, maar er een gedicht over maken was te moeilijk. Dus ik vertel gewoon het verhaal. Af en toe help ik een vluchteling met documenten die hij ontvangt en niet begrijpt. Vaak weet hij niet wat hij moet doen. Ik probeer hem zo goed mogelijk te helpen, maar soms vraag…
-
. Liefde laat los Lichamen laven losbandig Lustige loeders lebberen lenig Liefhebben . Week van de poëzie, thema lijfelijkheid voor verliefden. .*Tautogram en elfje ineen. Bij een tautogram beginnen alle woorden met dezelfde letter. Meestal zijn de tautogrammen grappig bedoeld en niet al te serieus van aard. Een elfje is een gedicht van elf woorden,…
-
Ik voel me als een oude schuurHier en daar pijn, vaak het zuurOnder rimpels, vlekken en ongemakkengaat mijn huidfundering verder zakken Toch blijf ik recht, onder zoveel lastSteek fier vooruit mijn flinke borstkaswaarin ’s nachts mijn ribben krakendoor botontkalking en andere zaken Steeds sneller brokkelt iets van mij,een tand, een nagel—verval hoort erbijMijn lijf wordt…
-
Er was eens een voet Er was eens een been Die hadden een kootje Die hadden een teen En ook nog een wreef, een hiel en een hak En stevige nagels zonder nagellak . Daarom ging Been binnen een uur Hinkelend op Teen naar de pedicuur Die gaf hem een flesje, zo klein, echt niet…
-
Thema van de week van de poëzie (30 januari tot 5 februari) is LIJFELIJKHEID. Lijfelijkheid Wie verzint zoietsWat een lelijk woordHet klinkt allesbehalve poëtischmeer als een gymles-trucvan een versleten lichaamin pijnlijk gestrek en gebuk Ik denk, ik tobwat een flopwat een lelijk woordLijfelijkheid klinkt bederfelijken ook erg sterfelijk Ik begon eerst stoermet dat lelijke woord“Blijf…
-
Het is weer tijd voor de schrijfuitdaging van Bert. Hij koos drie willekeurige woorden uit het woordenboek om in een kort verhaaltje logisch met elkaar te verbinden. De willekeurig geprikte woorden uit het woordenboek zijn dit keer:-Miljoen-Muis-Zitplaats Mijn moeder was altijd rustig. Haar handen werkten snel, maar haar houding was kalm. Tot het moment dat…
-
De laatste dagen zijn zwaar. Teveel triest nieuws. Het hakt erin. Ik zoek afleiding. Eerst wil ik naar de sneeuw. De dag erna naar de zon. Ik, draaikonterig? Absoluut. Manlief wil de katten niet alleen laten. Ik wil hem niet alleen laten. Hij mij ook niet. We draaien rondjes, vastgeroest op dezelfde plek. Tot ik…
-
Na een stevige wandeling naar de stad, waar ik plakband en naaigaren kocht, ging ik aan de slag met mijn Toyota-naaimachine. “Je blijft beter even uit mijn buurt,” waarschuwde ik mijn man. Mijn irritatie schoot al omhoog voordat ik de draad door het naaldgaatje kreeg. Zelfs met een bril was het een gepriegel. Gelukkig zat…
-
Manlief heeft iets met tafellakens. Het is iets van vroeger, pure nostalgie. Hij wil geen placemats, geen houten plankje, maar een écht ouderwets tafellaken. Alleen stuiten we op een probleem: we gebruiken de lange tafel alleen aan het hoofd. Een groot tafellaken is overdreven, en een kleiner formaat is nergens te vinden. Hij zegt: “Zie…
-
. Je was erbij, die zomerdagin Vlissingen De zee keek toestil, eindeloos.Het jaar daarvoor—ArtisEen klik, begrip Onze paden waren vervlochtenin hetzelfde beroep dezelfde reisdoor OKAN / NT2waar taal geen grens kent maar een brug wordt van meer dan woorden . Bezeten van lezenvan kunst en cultuurvan humor die zwaarte optildemet een gul hartAltijd positiefAltijd in…
-
Deel 11. De last van schuld Daisy trekt een badjas stevig om Bernadette heen. Bernadette haar handen trillen terwijl ze een mok thee van mij aanneemt.“Zo beter?” vraag ik zacht. “Vertel ons wat er is gebeurd.” Bernadette staart naar haar thee. Haar ademhaling is onregelmatig, schokkerig. “Dit weekend moest perfect zijn, maar het werd een…
-
DEEL 9. Maskers Evert draait zich abrupt om en roept over zijn schouder: “Ik rijd nu naar de politie. Dit moet uitgeklaard worden.”De schemering valt; de lucht is grijs en dreigend. Niemand zegt iets. Zijn voetstappen weerklinken op de kiezels, en even later horen we de auto starten. “Het zal wel,” mompel ik terwijl ik…
-
DEEL 7. Wat verborgen bleef Bernadette’s Volvo zoeft over het gladde asfalt van de nieuwe snelweg. De stilte in de auto voelt drukkend aan. Niemand zegt iets. De Belgische grens komt steeds dichterbij. Minder dan een uur later rijden we Lompret binnen en parkeren naast een kabbelend riviertje. Het geluid van het stromende water overstemt…
-
Geïnspireerd door de andere bloggers heb ik mijn jaaroverzicht opgesteld aan de hand van het alfabet. Uiteraard kon een video niet ontbreken. Afscheid en afsluiten: Mijn lijdensweg van het jaar. Het gaat beter nu, maar mooie herinneringen kunnen nog steeds verdomd veel pijn doen. Blogmeeting: Een dag in Vlissingen die begon als een storm en…
-
DEEL 5. Het verleden kijkt naar ons “Denken jullie écht dat Evert ermee te maken heeft?” vraag ik opnieuw. Mijn stem klinkt harder dan ik bedoel. “Ik kan het niet geloven.” Niemand antwoordt. De stilte drukt zwaar op ons. Mijn gedachten beginnen te malen. Waar blijft hij eigenlijk? “Evert had hier toch al lang moeten…
-
DEEL 3. De aankomst Met een uur vertraging draai ik de parkeerplaats op. Er staat slechts één auto met een Nederlandse nummerplaat. Dat moet Bernadette zijn. Ze rijdt nog steeds Volvo, maar nu elektrisch. Ik grinnik. Bernadette heeft goed geboerd. In de lounge zie ik haar meteen. Ze zit aan een tafeltje met een glas…
-
Deel 1. De uitnodiging Een okergele envelop steekt uit mijn brievenbus. “Aan Adelheid Richmond,” in sierlijke letters. Ik scheur de omslag open en trek de kaart eruit. Het papier voelt stevig en luxueus aan. Beste Adelheid, Twintig jaar na onze schoolreis naar Parijs plannen we een reünie. Dit keer niet naar Parijs, maar naar Charleville-Mézières,…
-
. Het nieuws sloeg in als een bom: Gerrit Wilmers, voormalig lijfwacht van koningin Máxima, bleek een spil in een drugskartel. Maandenlang was hij ongrijpbaar, tot de politie een onverwachte troef uitspeelde. Bij de waterkant in een voorstad van Rotterdam instrueerde zijn kompaan Dikke Vanderkruis hem: “Met deze speedboot vaar je naar Terneuzen. Daar neem…
-
Een schrijfuitdaging van Geesje. Het woord voor de opdracht van december is “Kerstboodschappen” . Schrijf een verhaal in 300 woorden zonder het gegeven woord te gebruiken. . Ik vraag aan een vriendin of ze een mooie wens kan bedenken voor Kerst. Ze kijkt op en zegt: “Oh, ik wens een lekkere kerststronk en veel cadeautjes onder…
-
. Ik hou van jou Ik show met jou Ik dans met jou de cha-cha-cha . Ik voel me vrouw zit goed in jou Je bijt je vast in mij alleen, mijn piranha . Wat denk jij dan wat voel jij dan van mij, jij push up beha? . Een schrijfuitdaging van Spelen met Taal.
-
Sinterklaas en trouwe Pietvergaten ook de wereldklas nietMet snoep en vrolijk kabaalwerd het feest heel speciaal Kennismaking met traditie,verpakt in zoete traktatie De Sint sprak, met koek in de hand:welkom, jullie horen erbij in dit land Samen bouwen we, groot en klein,aan een thuis waar iedereen mag zijn Gisteren een mooie dag beleefd op mijn…
-
Geesje’s nieuwe woord voor de WE300 van November is “VERZWIJGEN” . Schrijf een verhaal in 300 woorden zonder het gegeven woord te gebruiken. . Maandagochtend, 1977. Tom, vijftien jaar, roert lusteloos in zijn chocomelk.“Schiet op. Je komt te laat,” snauwt zijn moeder.Hij mompelt iets onverstaanbaars. Het weekend heeft hij verkwanseld aan Neil Young en zijn…
-
Een leuke schrijfopdracht van Bert met drie willekeurige woorden uit het woordenboek die je in een kort verhaaltje logisch met elkaar probeert te verbinden. De willekeurig geprikte woorden uit het woordenboek zijn dit keer: Valkuil Zeerover Onomstotelijk Ze scrolde opnieuw langs zijn profiel. Wandelen, lekker eten, humor, verzorgd uiterlijk – het leek een perfecte match.…
-
Ik werk bijna dagelijks verder aan een boek over het leven van mijn moeder, die honderd jaar oud werd. Op dit moment ben ik bezig met het jaar 1952, toen mijn moeder 29 was. Het huidige fragment beschrijft de oogst, de slacht en het inmaken – een drukke en hectische periode, zeker omdat mijn moeder…
-
Onlangs brachten we een bezoek aan de boekhandel in Middelburg. Terwijl we langs de rekken dwaalden, lieten we onze vingers over de ruggen van de boeken glijden, zoekend naar een goed verhaal. Plots voelde mijn echtgenoot een tik op zijn schouder. Een stem achter hem zei: “Och, jij bent het.” Verbaasd draaide hij zich om.…
-
Jim doofde haastig de joint tegen een boomstam toen hij een oude man op de fiets zag naderen. De scherpe blik van de man prikte door zijn nonchalante houding heen. Zijn hart bonkte. Dit was toch zijn plek? Een vergeten hoekje aan de rand van het park waar niemand hem lastigviel. Niet dus. Met een…
-
Tijdens ons verblijf in de Ardennen werd mijn man ziek. Zijn hoesten klonk zo intens dat ik besloot: dit weekend gaan we niet in zonder een dokter te raadplegen. Hij had al eerder bronchitis die ontaardde in longonsteking. Rond middernacht begon ik online naar een afspraak te speuren. Overal was het volgeboekt tot vrijdag—behalve bij…
-
Géronsart. 27 oktober tot 5 november. De lucht voelde tien dagen lang heerlijk zacht aan. We hebben volop van de najaarszon genoten. Onze katten zaten gespannen voor het raam, hun ogen strak gericht op elk vogeltje dat zich in het voederstation waagde. De zon zakte vroeg achter de heuvels en bomen, en kleurde de lucht…
-
Met een diepe zucht zet ik de kattenmand op de toonbank van de dierenkliniek. Mijn kat, Storm, heeft een blaasontsteking. Ik voel zijn pijn bijna letterlijk mee. Blijkbaar ben ik niet de enige die in de lappenmand-stemming zit. Een oudere dame komt de wachtkamer binnen, omringd door een wolk parfum. Ze draagt een sierlijke vogelkooi…
-
Een leuke schrijfopdracht van Coach Bert. Schrijf een kort verhaal met drie woorden die hij willekeurig uit het woordenboek heeft geprikt: grasklokje, euforisch, instroom. . Aan de rand van Gent, net buiten de drukte van de stad, strekt zich een veld vol grasklokjes uit. Een tapijt van kleine paarse bloempjes, zachtjes wiegend in de wind.…
-
Gele bladerenonder een donkere luchtverlichten mijn pad
-
. In de recente blogpost van Anuk las ik over “vliegschaamte.” Het bericht verscheen vlak na mijn eigen blogje over de Nieuwe Sluis, en dat zette me aan tot enige zelfreflectie. Anuks verhaal raakte een snaar. Hoe vreemd is het eigenlijk dat ik zo enthousiast heb geschreven over de Nieuwe Sluis hier in de buurt?…
-
Ik wist dat ze vandaag zouden komen, maar niet precies hoe laat. Dus daar liep ik, naast de Westerschelde, met mijn oren gespitst. En toen… toet toet. Twee lange, diepe tonen. Bingo. Ik wist meteen wat dat betekende: ze waren gearriveerd. In de verte zag ik rookpluimen opstijgen. Na een koffie bij de Hema en…
-
Duiven komen altijd terug, geschreven door Ingrid Vanderkrieken van het blog Rimpelingen, heeft me van begin tot eind geboeid. De herkenbaarheid van de thema’s en de koele, nuchtere beschrijvingen geven het verhaal een krachtige, authentieke stem. EEN AANRADER! De manipulatieve relatie die door het verhaal loopt, toont de pijn van onderdrukking en het verlies van…
-
Vorige week bezochten we een fototentoonstelling in het stadhuis van Terneuzen (nog tot 2 oktober). Jakob Lagerweij (1973) transformeert zwart-witbeelden tot levendige kleurimpressies, waardoor de geschiedenis soms overweldigend dichtbij komt. Lagerweij heeft een grote fascinatie voor de Tweede Wereldoorlog. Deze interesse werd aangewakkerd door zijn grootouders, die als ooggetuigen de oorlog intens beleefden en hun…
-
. Er was eens een man in oorlogsgebied die iets wilde doen aan zoveel verdriet In een houten broek sprak hij zonder boek “Zonder humor ontwapen je niet” . Schrijfuitdaging: maak een limerick bij deze foto – van Vivapo op Facebook: #SchrijfNest683 #limerick
-
Vorige week huurden we een vakantiehuisje in de Ardennen. We gingen onze mondvoorraden aanvullen in het dorp. “Waar heb je zin in?” vroeg ik aan mijn man. “Iets typisch Ardeens,” antwoordde hij enthousiast. Bij de bakker kochten we een stevig Ardeens brood. Daarna liepen we naar de slager, waar de etalage volhing met worsten in…
-
De schoolvakanties waren haar enige ontsnapping. ’s Nachts, zodra de kiezels tegen haar raam tikten, schoof ze het open. Koele lucht vulde de kamer, samen met de scherpe geur van rook en zweet. August stond in de schaduw, wachtend. Hij fluisterde, zij antwoordde nauwelijks hoorbaar. Maar telkens als ze zijn stem hoorde, klopte de angst…
-
De zon straalde over de dagen die we in de Ardennen doorbrachten. We wandelden door de ruïnes van de abdij van Orval, waar de geschiedenis ons omhulde. In het museum bij de abdij zagen we een foto van een oude monnik, diep verzonken in gebed. Zijn toewijding was voelbaar, een stille getuigenis van een leven…
-
We stappen binnen in het kleine tweepersoons ecohuisje, en ik ben meteen verkocht. Het keukentje is bescheiden maar efficiënt, met een nieuwe, grofstenen gootsteen die eruitziet alsof hij al jaren in gebruik is. In de zithoek staan stevige bijzettafeltjes, gemaakt van boomstammen, met een verweerde tegel erop—natuurlijk en robuust. Het houten meubilair sluit daar naadloos…
-
De ontmoeting met mijn oud-collega Boontje voelt alsof de tijd geen vat op ons heeft. Vijf jaar zijn voorbij, maar zodra we elkaar zien, verdwijnt dat besef. In Wippelgem, waar ze woont, stappen we op de fiets en glijden door smalle wegels tussen hoge maïs. De lucht ruikt fris naar aarde. We passeren twee brouwerijen,…
-
Het verhaal van mijn moeder begint bij haar grootouders. Als kind logeerde ze vaak bij hen. Zij sprak en schreef in haar dagboeken met veel liefde over haar Meter en Peter, Delphina en August. Och Smidje van hierover Leer mij dat schone lied Lief meisje, ‘k zal ’t u leren als gij mij geren ziet…
-
Avonden: Nog steeds geniet ik van de zachte avonden buiten, tot de hemel inktblauw kleurt en op het randje van zwart hangt. Hoe lang hou ik dit nog vol voor het te koud wordt? Ik gok op oktober. Boten: Ze blijven voorbijvaren op de Westerschelde, en ik blijf enthousiast foto’s maken. Ik post ze soms…
-
Mijn dagen zijn nu écht stil. Geen kinderen die door de gangen rennen, geen lessen meer om voor te bereiden. Eén september, voor het eerst in meer dan veertig jaar voel ik geen spanning, geen haast om schoolspullen te verzamelen. De krantenkoppen schreeuwen “Terug naar school”, maar voor mij is er geen weg terug. Een…
-
Deze zomer geniet ik stiekem van B&B Vol Liefde, al moet ik bekennen dat de mannen die dit seizoen de revue passeren niet bepaald een goede indruk maken. Geen van hen weet me echt te charmeren, voornamelijk vanwege hun vervelende trekjes. Natuurlijk, iedereen heeft zijn minder fijne eigenschappen, maar zolang we ons daarvan bewust zijn…
-
Onderweg naar ons vakantieadres viel mijn oog op een boompje in de verte. Het stond daar eenzaam in de zachte zomerse warmte. Op het veld lag een grote rol stro, en de maisvelden stonden kalm langs de weg. Dit was de zomer in zijn puurste vorm. Het vakantiegevoel begon langzaam bezit van me te nemen.…
-
Ze liep alleen over het ruiterpad dat het natuurgebied omringde. Het riet wiegde in de wind, en de lucht was zwaar van de geur van hooi. De eerste tekenen van de herfst lagen in de lucht. Het geel van de zomer maakte langzaam plaats voor het bruin van de herfst. Een eenzaam blad dwarrelde naar…
-
. De wakker van sint broddeluus wakt fidde bloden an tuus Hi woebelt door het molse deen foezelt met di rozeen en kreen Alle broddelusers gan d’r heen ’t is het geiligsten in je molse blaak de wakker stompert drie kier straak zo het molse deen rekkert langeruut en den weder in bollekens rallen fluut…
-
. Op de heetste dag brandt de hemel als een vuur avond smeult als as .
-
Kom verkoelend badderenaan het strandje voor mijn deurwaar de zilte lucht van waterde wereld zachtjes kleurt Een hond blaft, een boot ronktWater spat op buik en billenDe avond blust warme hartenLaat de hitte langzaam stillen Drijvend dromen op de golvenSchelpjes tussen tenen vindenDroom je weg naar zout en morgenVerloren in zoete herinneringen Woel zacht, badder…
-
Antwoord op het logje van Jan over de blogmeeting in Vlissingen. Beste Jan en Trees Een standbeeld? Ach, dat is toch echt teveel eer voor mij. Maar als er dan toch iets moet komen, laat het dan maar een eerbetoon voor jou en Treeske zijn. Jullie zijn immers de echte helden; het beste maken van…
-
Wie schilderde gisterendat zwierende wolkje daar?Het leek wel een draaikolkof een ufo, apart en raar Zomaar op een rustige avondboven de stad in avondlichtdreef het langzaam aan de horizonEen sprookjesachtig zicht Weet iemand hoe zo’n wolkje heet?Of was het een grap van de wind?Misschien een luchtig kunstwerkjedat enkel een dromer vindt…
-
Bloggende gasten naar Vlissingen gezonden, voor één dag lijfelijk verbonden De vertrouwdheid is er heel snel We kennen elkaar niet, en toch weer wel Want je schrijft zoals je bent waardoor het lijkt alsof je elkaar al heel lang kent De lieve, de kritische, de observator, de held Precies zoals je haar…
-
. “Nee toch, dit is echt een verrassing! Is het echt waar? Jij bent toch de kleine Bert van Valerie?” “Eh… hallo… ja, dat ben ik, geloof ik. En u bent…?” “Ach, wat schattig! Ik ben Paula, de beste vriendin van je moeder. We waren beste vriendinnen op de middelbare school, en ik was zelfs…
-
. avond kleurt stiltegroots badend in nietigheidlaatavondzwemmers . Goed kijken. Zie je de 4 hoofdjes in het water?
-
11. De strijd om Terramour Stilletjes varen Salam en Rupert richting de boten, hun ogen scherp gericht op de vijand. Het water klotst zachtjes tegen hun kleine vlot terwijl ze ongemerkt dichterbij komen. Hun harten bonzen van spanning wanneer ze de grootse boot bereiken. Plots klinkt er een luide stem door een toeter: “Wat moeten…
-
Deel 9. Salam en het blindpoeder. Salam zit te dromen in zijn boomhut. Hij mist zijn ouders vreselijk. In zijn gedachten verschijnt zijn lieve moeder, de kruidendokter van het dorp. Hij herinnert zich hoe hij urenlang toekeek terwijl ze geduldig haar drankjes en poeders maakte. Vooral de bereiding van de drakenvoetwortel fascineerde hem. Zijn moeder…
-
Deel 7. De Geheimen van Terramour Rupert houdt het lederen buideltje met het mollenpootje stevig tegen zijn borst geklemd. Je weet maar nooit waar het goed voor is, denkt hij. Zo dommelt hij in op het zachte mosbed, beschut door het bladerdak van een grote kastanjeboom. De nacht omhult hem, fluisterend van geheimen en gevaren.…
-
Deel 5. De Vreemde Wijze Rupert heeft de opdracht onderschat. Het aanvoeren van grondstoffen, het motiveren van zoveel werklieden en het plaatsen van de immense spiegelmuur rond Terramour eisen hun tol. Zijn rug wordt steeds krommer onder de last van het werk en de twijfels die aan hem knagen. Na weer een zware werkdag slentert…
-
Weer een leuke opdracht van Bert. Hij koos drie willekeurige woorden uit het woordenboek om in een kort verhaaltje logisch met elkaar te verbinden. De willekeurig geprikte woorden uit het woordenboek: Kerkorgel Peperig Oerexplosie Het stoofschoteltje dat Martha haar man voorzette, was overheerlijk, maar ze had iets te royaal met de kruiden gestrooid. Bij elke…
-
Deel 3. De Spiegelstrategie van Terramour Hoefslagen donderen over het eiland. Koning Xavi en Koningin Aimee haasten zich naar de kust. Wat zou er aan de hand zijn? De sjofele koning rijdt voorop op zijn oude knol, gekleed in zijn linnen hemd zonder kraag en versleten jeans. Ondanks zijn eenvoudige kleding straalt hij wijsheid en…
-
Een nieuwe schrijfuitdaging van Prompt! is begonnen. Twaalf dagen lang, elke dag verder schrijven aan een verhaal. Pas gisteren hoorde ik waar het over moest gaan: een sprookje. Ik was eerlijk gezegd een beetje teleurgesteld. Sprookjes zijn niet echt mijn ding, maar ik ga de uitdaging toch aan. Voorlopig sluit ik de reacties af, want…
-
Voor het eerst togen we met onze twee katten op vakantie, een avontuur dat begon met een hele volksverhuizing: kattenbak, manden, voer, drinkbakken, en nog veel meer. Onderweg klonk er af en toe wat zacht gemiauw vanop de achterbank, maar het viel al bij al wel mee. Bij aankomst waren de katjes even van slag.…
-
We zijn er een paar dagen niet. Even andere lucht opsnuiven en relaxen in een internet-luwe omgeving.
-
. De lucht stak dreigend een grote hand uit ‘Je kan mij niets, jij monster’ schepte ik op maar vanbinnen klopte mijn hart in stilte luid . Toen zag ik hem bij de staart langzaam uiteenvallen… . De eerste druppeltjes tikten zachtjes tegen het raam Een voorspel van de storm Het begin van het verhaal…
-
Elke letter heeft zijn eigen taken en verantwoordelijkheden. De letter “i” heeft een speciale rol; hij zorgt voor dat puntje op de i. Iedereen houdt van de “i” omdat hij de kleinste is en een van de meest essentiële letters. Gisterenavond merkte ik dat er iets vreemds aan de hand was. Mijn toetsenbord weigerde de…
-
. Ze stonden in een rij De leerlingen die tot mei Bij mij in de klas zaten . Nu is het echt voorbij . De tranen in hun ogen Die kon ik niet drogen Groot was mijn erbarmen In knuffels en omarmen . Nu is het echt voorbij Machteloos voel ik mij Wat…
-
Maandag bezocht ik de Zoo van Antwerpen. Ondanks de bescheiden omvang, biedt deze dierentuin een ware oase van groen en prachtig aangelegde tuinen. Ik had het geluk om deze dag te delen met de bloggers Melody, Myriam en Karel. Melody, een echte zoo-specialist, nam ons mee op een fascinerende reis door haar immense kennis. We…
-
Een schooluitstap naar Brussel begeleiden, wie zegt daar nee tegen? Ik zeker niet. Dus hup, de trein in, op naar de hoofdstad. We gingen naar het Vlaams Parlement. Bij aankomst bleek het daar verrassend stil. Na de verkiezingen is het nog een beetje een spookhuis; de zetels wachten geduldig op hun nieuwe eigenaars. Maar hé,…