logboek

Zit er een beetje onder,figuurlijk dan want een radar hebben we niet.Wel een radar reflector,daar kunnen degene die een radar hebben ons door opmerken.Dit gezegd hebbende hebben we wel weer een ander vernuftig geval op de boot tegenwoordig een schotelantenne wow.Niet zo’n wok maar een geheel automatische vlakke nog wel.Voorheen hadden we digitenne,maar de kpn heeft besloten er mee te stoppen.Over de preciese datum zijn de meningen verdeeld.Maar de schipper wilde dit al een tijdje vanwege vooral o.a het WK voetbal,nog niet wetende dat oranje niet mee doet beetje sneu wel.Maar ach hij kan kiezen uit zo’n 500 zenders,tis wat.

Het was wel weer kruip door sluip door om het allemaal goed te installeren,maar gelukt.Ben toch nog een lenige matroos,tja ik was natuurlijk weer de klos om Houdini te spelen.Maar ach tis gelukt,enkel het installeren op de tv was wat lastig.Onze tv is een waar mysterie kwa instellen,zeer gebruiksonvriendelijk. Net als de hulplijn van Philips,konden we geen garen mee spinnen.Uiteindelijk was er een collega schipper die uitkomst bood en hebben ze samen de klus geklaard.Deze matroos heeft daar de hand niet in gehad,mijn terrein is meer de laptop en zo.Maar goed ‘gevalletje steek de stekker er in’ dus maar weer eens.Er ligt er nog een op de ‘plank’ maar dan moet ik bij de t- mobile langs,die hebben er een rommeltje van gemaakt.Internet blijft tobben op de boot,we zijn niet anders gewend trouwens.

 

Nee dan de gordijnen,daar ben ik van de winter dus een beetje druk mee geweest en zie hier het resultaat.Ben er weer content mee.

 

Ondertussen zijn we dus van wal gestoken en dus onderweg.Hier nog ‘gestald’ in de haven.Onze buren zijn al weg en dus kon ik deze foto maken.De buren hebben hun boot verkast naar een verkoophaven en de andere is ook onderweg naar Frankrijk,het zuiden in hun geval.De schipper zat hier al startklaar zoals je ziet,die stuiterde trouwens al vroeg in het voorjaar.De haven raakt al wat leger al is dit een beetje vertekend beeld want dit was in een zonnig weekend van de meivakantie.

Het is erg warm momenteel en dat betekend inpakken en vooral in de schaduw blijven.Maar ja de boot ligt negen van de tien keer in de zon,dus verkassen wij vaak naar de wal in de schaduw.We varen waarschijnlijk tussen de onweersbuien door want we hebben slechts twee maal 1 bui gehad.Langzaam zakken we naar het zuiden en ja daar zijn de buien af en toe fiks.We zien wel,misschien wordt het weer wat stabieler.

Met de warmte is het van belang zo weinig als mogelijk te doen,lukt prima tot nu toe.Maar we maken daardoor ook weinig mee wat de moeite is om op te schrijven.

We kwamen langs Marnemoende vlakbij bij IJsselstein waar van de winter twee loodsen zijn afgebrand.De loodsen lagen vol met boten,die zijn allemaal verbrand.Nu ligt er enkel nog de fundering en de vloeren van de loodsen,alles was dus al opgeruimd.Hopelijk krijgen de gedupeerde op z’n minst geldelijke vergoeding uitgekeerd.Maar alle liefde,ziel en zaligheid kan door niets meer vergoed worden.

 

 

Vorig jaar hadden we problemen met het toilet,monteur erbij geweest en het leek opgelost.Dat bleek dus niet helemaal het geval,er kwam veel herrie aan te pas wat ons toch niet helemaal oke leek.De schipper wilde zo niet over de grens en zo waren we wat dagen bij een jachtwerf te gast.Nieuwe motor besteld en alles gedemonteerd en gemonteerd.Zo waren we dus even zonder ‘gemak’ oftewel een wc.

Inmiddels zijn we op ons dooie gemak naar het zuiden gedobberd en in het land van de zuider buren.Er is in noord Frankrijk veel water gevallen en dat merken we op de Maas of Meuse zoals de rivier hier heet.Het stroomt dus behoorlijk en mede vaarvolk ligt stroomopwaarts zelfs stil.Ferme en het is niet toegestaan verder te varen,dus wachten tot het water voldoende is afgevoerd.

Met al dat water komt ook veel vooral drijfhout mee en we laveren dus vaak om de rommel heen.Bij de sluisen zie je stapels drijfhout liggen die ze uit het water hebben gehaald.Ze hebben daar speciaal een hijskraantje staan die het eruit vist.Toch kwam er nog een hoop terecht in het Julianakanaal waar Rijkswaterstaat weer werk aan had.De schippers hadden aan de bel getrokken want het was gewoon niet te doen.En krijg je zoiets in je schroef dan zit je niet echt op je gemak.Het zal nog wel een duren voordat al dat drijfhout verdwenen is en het blijft dus opletten.

Het rondje wat we van plan waren is van de baan,er is door overstromingen een sluis compleet met sluiswachtershuisje ingestort op een gedeelte van de route.Dus laten we dat maar varen en bekijken we of we niet gewoon halverwege keren.Dan kunnen we halverwege de terugweg nog een andere route kiezen.Maar dat is voor later,nu drijven we nog even richting Givet.

 

 

Na ferme regenbuien was het dus fermé.

 

foto’s  gekregen van een collega schipper 

Sinds het kleine manneke Napoleon die het mogelijk maakte al die kanalen in Frankrijk,hebben ze de boel laten versloffen.Dat is gewoon zo met Fransen,ze bouwen soms met grootse grandeur en kijken er vervolgens eeuwen niet meer naar.Zelfs als het instort en er ongemak door ontstaat.Het moet wel een hele grote economische inpact hebben,willen ze er wat aan doen.Zo is er in het grensgebied van Belgie en Frankrijk al een stremming van 20 jaar door een ingestorte brug.Ze steggelen daar dus nog steeds over wie de beurs open moet trekken,delen zou een optie zijn maar ach daar zijn ze vast nog niet opgekomen.Iedereen vaart dus om,ook de beroepsvaart tis wat.

Maar goed het zij zo,we maken ons er maar niet druk over en meten ons ook een Franse slag aan.De schipper vind dat af en toe best lastig als geboren en getogen westerling in het ‘wilde westen’.Zelf heb ik er wat minder moeite mee en doe gewoon mijn ding als het zo uitkomt.Maar we zijn dus nu in het Franse gedeelte van de Maas/Meuse.In tegenstelling tot wat ik hier boven schreef is er wel meer voor de watersport gecreeerd.

Zo zijn er water en electra kasten,zoals deze.Met de eurostekker en een gardenakoppeling ben je al gered.In Belgie en Frankrijk is het heel gebruikelijk zelf een waterslang te hebben en die hebben we zelfs twee ook nog.Electra kost een paar euro,water is gratis.Overnachten aan de kade kost hier in Vireux-Wallerand 7 euro.We hebben enkel water getankt,dat houden we wel bij.Electra was niet nodig de accu’s zitten boordevol.

We hebben een afstands bediening gekregen voor het zelf bedienen van de sluizen.Dat wil dus zeggen dat het grotendeels onbemand is.Al hadden we ook al twee sluizen met bemanning met er tussen een tunnel van 500m.De bootkap moest er even voor omlaag want de tunnel is maar 3.50m hoog en de kap zit op 3.60m tja.Maar dat zal nog wel vaker moeten,want er zijn ook bruggen van 3.50m.

Ook hebben we een vergunning van het VNF gekocht,zeg maar een soort tol vignet,voorlopig voor 30 dagen.

Wat Fransen toch altijd doen is de boel opleuken met plantenbakken en borders en zeg nou zelf het ziet er keurig uit.Nu nog een zonnetje,want erg warm is het op het moment niet,maar ja dat hebben de Fransen ook niet in de hand.Al is het hier algemeen gebruik om op z’n tijd te staken, zoals de zon nu.Komt vast wel weer goed denk ik dan.

 

We meanderen mee met de Maas/Meuse en zien mooie vergezichten.Met hier en daar dorpjes tegen de heuvels aangeplakt lijkt het.Het water raakt hier en daar weg en er zijn ondiepten met nogal veel plantengroei.De schipper denkt dat als onze generatie stopt met naar hier varen het over 10 jaar dichtgeslibd is. Reuze jammer natuurlijk,maar de jongere generatie heeft zoveel ander vertier dat varen in het slop raakt,slib in dit geval.

Ondertussen genieten wij er nog maar van zolang het kan.De Fransen zelf hebben helemaal niets of zeer weinig met watersport.Soms zien we een huurboot maar veelal zijn dat toch geen  Fransen.

Ondertussen hebben we besloten toch maar tot Verdun te gaan,de chomages zoals stremmingen hier heten worden er steeds meer.We willen niet het risico lopen ergens niet meer voor of achteruit te kunnen al is dat nog steeds niet met zekerheid te zeggen.Van de week was er alweer een sluis hors service,buiten werking dus.Gelukkig kwam er nadat de schipper op de sluis telefoon gedrukt had een mannetje van het VNF na een half uurtje en herstelde de boel.

 

 

Rare lui die Fransen hoe ze waterhoogtes of in dit geval waterlaagtes benoemen.Ze noemen dat bevochtigingslimiet. En aanslibbing voor ondieptes,al hoewel ze aanslibbing ook gebruiken voor het  aanduiden van baggerwerkzaamheden, waar we overigens  niets van merken.Maar ach het zij zo.We waren in Mouzon,echt een leuk plaatsje met een prachtige Abdij met bijbehorende tuin,waar we doorheen gewandeld zijn.

Het is hier trouwens heerlijk weer,niet te warm al zeggen ze wel dat het warmer gaat worden.We wachten het maar af en letten op de boeren.Regen zal er wel niet komen want ze laten het hooi nog rustig op het land drogen.

De wereld is soms maar klein,naast ons liggen mensen die in de molen wonen vlakbij ons huis.We kwamen voorheen daar elke week wel langs toen we nog enkel in de weekenden vaarden.

 

We zijn inmiddels al wat zuidelijker maar toch even wat foto,s van wat we zoal onderweg zien.Zo stond er schip op het droge bij een sluis,van origine duidelijk van Nederlandse makelij.Zagen we een bord met instrukties wat te doen bij gebruik van de sluizen buiten het zomerseizoen.In het gebouw waar de auto voor staat is de havenmeester te vinden.Er zijn douches en toiletten ook in het gebouw voor vaarders en camper mensen.Voor allebei zijn er watertap en electra punten op het steiger en bij de standplaats voor de campers.Best goed geregeld dus en dat voor 9 euro per overnachting.

Het blijft mooi varen met al die vergezichten en afwisseling in het landschap.Het ene moment heel wijds en wat later varen we dwars door een woud.Het lijkt hier wat vlakker maar we stijgen nog steeds,we zijn nu ongeveer op 180 meter boven de zeespiegel.Het opschutten in de sluis varieerd van 1.60m tot 3.90m.De laatste sluizen tot Verdun zijn trouwens ‘bemand’ door meestal jonge vrouwen,studentes die dit als vakantiewerk doen.

Ze ‘vissen’ je lijn op met een haak en leggen de lus om een bolder zodat de matroos deze aan de bolder op de boot kan knopen.Als we boven zijn gaat de schipper 1 deur open draaien en de studente de andere,dan hoeft ze niet helemaal om te lopen maar pas als wij er uit zijn.Want ze draaien hier beide deuren steeds dicht totdat er weer verkeer is.

Het waterpeil is ook wisselend,soms wat krap met nog maar 30cm onder de kiel,beetje kiele kiele dus.In Dun sur meuse lagen we aan een drijvend steiger met wederom een camperplaats voor de deur.Veel was er niet te beleven in het dorp,maar zoals in elk dorp was er een kleine supermarkt,bakker en slager.Elk dorp heeft wel een regiment aan kappers,terwijl er vaak minder dan 800 dorpelingen zijn.De schipper zal er eerdaags wel eentje bezoeken wat z’n haren wapperen irritant vind hij.

 

We zijn er al weer weg,maar we zijn een paar dagen in Verdun gebleven.Ik was eigenlijk vergeten wat een kabaal het kan zijn in een stad.Maar we werden er onder bedolven,was er al het geluid van het stadsleven.Een dag later was er volop muziek op een podium niet echt ver verwijderd van de ligplaats.Ging het Franse elftal nog winnen,het zij ze gegund.Maar wat een kabaal zeg van getoeter van rijen auto’s die maar rondjes bleven rijden.

We zijn naar de citadel geweest waar in de eerste wereld oorlog 6000 manschappen opeengepakt in de ondergrondse gangen waren gehuisvest.De foto’s zijn mislukt want je mocht er niet flitsen.We zaten in een soort karretje dat een rondrit maakte en onderwijl werd het verhaal verteld.We hadden een audiokastje dat Nederlands kwebbelde.Het was er wel fris 7 graden slechts ,vonden we dat erg eh nee beetje koelte was wel lekker.

Verdun was indertijd erg belangrijk dat kun je hier  lezen.

De schipper was dus aan een knipbeurt toe en aan de overkant was een kapper.Beetje jammer dat ik geen foto’s heb gemaakt maar ik ga nooit mee natuurlijk.Maar deze keer had het mij wel leuk geleken.Eerst mocht hij plaatsnemen op een massage stoel,daarna werd zijn haar gewassen en daarna vakkundig geknipt en gedroogd.Hij is blij met z’n nieuwe korte kapsel.

We zijn nu dus weer op de terugweg en gaan naar dorpen die we op de heenweg hebben overgeslagen of waar we enkel hebben overnacht.De afstanden zijn niet echt heel groot maar veel sluizen en ondieptes nopen ons tot een slakkengang.Zo schuift het landschap traag aan ons voorbij,echt niet erg.