paaskaartjes

Het is een beetje een rommelige week zo net voor de Pasen. Met wat extra oppassen, kappersafspraak, tuincentrum, kringloop... Ik was wat laat om iets te bedenken wat snoeperijtjes of kaartjes betreft, maar het kwam toch nog goed. Voor Daan, Emma en Sofie heb ik een paasei-kaartje gemaakt dat ik op FB tegenkwam. De onderste helft is doorgeknipt en als je het openvouwt is het een paashaas. Wel met een beetje buitenmodel oren 😂 maar toch best grappig. Ze kregen ieder een eigen envelop, met een “postzegel” erop waar hun foto op staat 😄. Dat vonden ze wel grappig geloof ik.

De groters kregen ook een kaartje:

En ik ben nog bezig met een mini-mandje voor allemaal, voor wat paaseitjes. Maar dat laat ik later nog wel zien.

Miekes ATC-swap 2026

Jippie, ik kan de ATC-tjes laten zien. Mieke organiseerde weer een voorjaars-ATC-ruil en een paar weken geleden had ik bijna al laten zien wat ik gemaakt had🙈. Gelukkig had ik het net op tijd in de gaten en toen heb ik alleen een sneakpeek geplaatst. Maar nu zijn de kaartjes verdeeld en binnengekomen. ’s Morgens had ik al gezien dat het onderweg was, in de PostNL-app, maar de post komt hier nogal laat, vaak rond zessen pas en soms zelfs later, dus dat was nog even tandhakken voor me. Net voor het eten viste Rob de envelop van de mat en Mieke had er nog een leuke kaart bij gemaakt ook.

De enige voorwaarde voor Miekes ruil was dat het een ATC moest zijn, formaat dus 2,5”x 3,5”(64 x 89mm). Voor de rest mochten we het helemaal zelf weten. Ik ben een beetje tussen de quilt-blogsters beland sinds ik Miekes blog bezoek 😉 en het leuke daaraan is dat je dus met allerlei andere technieken in aanraking komt.

Kijk maar eens wat ik gekregen heb, drie prachtige kaartjes met stof, van Mieke, Conny en Janny. Op de foto komen ze eigenlijk niet eens echt tot hun recht. De kleuren van die van Conny zijn in het echt veel mooier. De ATC van Mieke heeft hele mooie glinsterende glaskralen en de middelste, van Janny, heeft een prachtige glinstering in de stof. Zo jammer dat dat zo lastig op de foto te krijgen is. En ik kreeg nog een leuke bonus-ATC van Ferrara, met een mooi envelopje eromheen. Ferrara vindt het wel leuk om de kaartjes te maken maar wilde niet meedoen aan de ruil. Zij maakt ze dus om zomaar weg te geven, echt lief!

Wat mijn eigen kaartjes betreft:

Blijkbaar zit ik in een kattenfase. Ik heb al eens een sterboekje gemaakt met foto’s van Floris, de kat van Laura en Jeroen, van de kat van mijn jongste zusje maakte ik onlangs een lay-out, en nu was het eerste dat in me opkwam om mijn snarky cat-stempel te gebruiken 😊.
Ik heb eerst twee stukken aquarelpapier gekleurd, een met aquarelverf en een met Dylusions-inkt. Op een van de vellen heb ik de stempel afgedrukt en op de natte inkt clear embossingpoeder gestrooid en dit gesmolten met de heattool. Daarna sneed ik van het andere vel de kaartjes en die zijn nog wat verder bewerkt met water, verf/inkt en een sjabloon. Ik heb er een randje omheen gestikt met de naaimachine en de draden een beetje los laten hangen. Er kwam nog een ondergrondje in een afstekend kleurtje. Zo konden mijn katten tenminste ergens op staan 😉Ze hebben zelfgetekende visjes onder de armen en ik vond een leuke quote op het www, waar ik de draadjes een beetje onder liet lopen.
Het was weer erg leuk om te doen. Mieke, reuze bedankt voor het organiseren, je hebt er denk ik een flinke kluif aan gehad!

laat het los ;-)

Kleine kindjes worden groot… Daan, Emma en Sofie zijn alweer 8, 6 en 3 jaar, niet te geloven hè? Bij het oppassen weten ze dat er met ons wel eens wat dingen anders gaan en dat er soms andere regels zijn dan bij hun vader en moeder, dat accepteren ze ook meestal wel. We vinden het wel eens lastig om dingen los te laten, daar hebben we het dan ook even over met Laura en/of Jeroen: Mag Sofie al alleen de trap op? Kunnen we Daan en Emma alleen in het speeltuintje laten spelen? Mag Daan uit school vooruitlopen naar huis? Dat soort dingen.
En nu wilde Daan bij school gaan knikkeren. Hij kon goed uitleggen waar (locatie aan het eind van de straat) en zei dat hij tot vier uur mocht. Hij zei zelfs dat hij wist dat wij dat misschien niet goed zouden vinden en stelde voor om een half uur eerder thuis te komen… We vonden het goed en eerlijk, ik was er gerust op.
Even over half vier stond hij voor de deur, of hij nog eventjes mocht blijven knikkeren. Dat mocht wel, en even over vieren was hij weer terug. Ik was helemaal trots op hem dat hij zich zo goed aan de afspraak had gehouden. Zo wordt loslaten toch iets makkelijker…

PS: Bij de school is ook de BSO, daar spelen dus 's middags veel meer kinderen buiten. Ook wel een prettig idee.

museum Kranenburgh

Onze schoondochter was naar een tentoonstelling in Museum Kranenburgh (Bergen NH) geweest en stuurde een kaartje omdat dat haar aan mij deed denken, lief he? Ik appte er nog even achteraan om te bedanken en om te vragen of het leuk was en zo werden we gelijk gepord om ook weer eens naar Kranenburgh te gaan, daar is een expositie van Marit Törnqvist (t/m 10 mei). We hebben een museumkaart maar maken er de laatste tijd eigenlijk te weinig gebruik van, dat moet veranderen. Dus woensdag waren we daar.

Voor we de zalen bezochten maakten we eerst tijd voor koffie en iets lekkers.
Het was echt een leuke expositie. Het kaartje is dus een prentje van Marit Törnqvist. Ze heeft boeken geschreven en geïllustreerd en ook voor een aantal boeken van o.a. Astrid Lindgren maakte ze de illustraties.

Het was goed bezocht maar gezellig. Af en toe een groepje maar dat loste snel weer op. Een keer móest een mevrouw écht voor me langs lopen terwijl ik dit schilderij op de foto probeerde te zetten.

Er was echt ruimte genoeg om achterlangs te gaan hoor. Ik kon het niet laten om “Dank je wel hoor” te zeggen maar daar reageerde ze niet op. Nou ja… Verder was het gelukkig gezellig😉.

Er was natuurlijk nog meer te zien. De tentoonstelling Omzwervingen (t/m 26 april) van hedendaagse kunstenaars vonden we ook zeer de moeite waard . Ik heb alleen niet overal foto’s van gemaakt. En het is ook vaak lastig om het goed op de foto te krijgen als het glas weerkaatst.

Maar toch, hier zijn nog wat foto's: 

 

terug naar vroeger: boterkoek

Ik zit geloof ik in een terug-naar-vroeger-periode 😜 want na de antieke foto’s die ik heb laten zien, heb ik nu een plaatje geschoten van mijn alleroudste kookboekje. Dat kregen we bij ons allereerste (gas)fornuis. Het is al meer dan 50 jaar oud en dat is wel een beetje te zien ook. Beduimeld en dus veel gebruikt, en voor een aantal recepten gebruik ik het nog steeds. Zoals voor boterkoek. Op het idee gebracht door GerJanne had ik besloten die weer eens te bakken, maar dan met gember er in. Ik heb niet het recept gebruikt dat zij een poosje geleden op haar kookpagina Keukenfantasieën plaatste maar het recept uit mijn ATAG-boekje. De verschillen zijn niet groot hoor.

De aanleiding was weer eens een koffieleutbezoekje aan zoon en schoondochter. Het wordt haast een gewoonte om dan een baksel voor ze mee te nemen. Zo kom ik lekker eens aan bakken toe en omdat we er samen van genieten hoeven we het ook niet allemaal zelf op te eten 😉. Want ik bak graag, maar echt lijnvriendelijk is het meeste bakspul natuurlijk niet…  

meten is weten…

… maar doe meer met ongeveer 😊 Een gevleugelde uitspraak van mijn oud-collega Harry, die er helaas niet meer is. Ik denk nog regelmatig aan hem als ik iets maak wat niet helemaal volgens de 'gebruiksaanwijzing' lukt 😉Zo ook afgelopen weekend toen ik een soepje ging koken:

Bij het eten op vrijdag, oppasdag, was er flink wat wortel overgebleven en ik vond het zonde om het weg te doen. Dus we namen het mee naar huis, daar kon vást wel een soepje mee gemaakt worden. Ik zocht en vond een recept van Jumbo waarvoor ik ongeveer alles in huis had, en anders kon ik het wel zo plooien dat het toch lukte. Koken is tenslotte geen exacte wetenschap😜. De wortels waren al gekookt dus of het helemaal overeenkwam met de hoeveelheid in het recept wist ik niet. Ik had een kleiner pakje kokosmelk, maar misschien dat dat ook wel prima was. Verse gember had ik ook niet, maar wel poeder. Geen rode peper, en geen verse koriander. Maar piri-piri (= chilivlokken, Silvo) en gedroogde koriander wel. Gelukkig kun je op het internet opzoeken hoeveel gemberpoeder (bijvoorbeeld) overeenkomt met een stukje verse gember van 4cm. Dus toen werd het toch een lekker, pittig soepje. O ja en ik heb in plaats van  kokosmelk als garnering een kloddertje Philadelphia light gedaan. Ook lekker 😇

Nou, hieronder dus hoe ik het gemaakt heb en hier klik vinden jullie het originele recept.

wortelsoep met gember en kokosmelk (4 kommen)

• een gesnipperde ui samen met twee tenen fijngesneden knoflook gefruit in twee eetlepels zonnebloemolie
• een halve theelepel piri-piri (naar smaak…) en twee theelepels gemberpoeder (= djahé) toegevoegd en even laten meebakken
• ongeveer een pond gekookte wortels toegevoegd en even laten bakken (maar dat doet niet veel…)
• twee kopjes water en een groentebouillonblokje toegevoegd en 12 minuten laten pruttelen (met twee kopjes water begonnen en na het pureren nog wat toegevoegd tot de gewenste dikte, denk bij elkaar ongeveer 750ml)
• 250ml kokosmelk toegevoegd en alles glad gepureerd met de staafmixer
• geproefd en nog een beetje zout erbij gedaan

Nog even doorgewarmd en toen in kommen geschept. Wat gedroogde koriander erop en een kloddertje Philadelphia light.
Was echt lekker!

familiefoto

Eerst even terugkomend op de familiefoto van afgelopen donderdag: Dat was een foto van een foto van een foto, zo ongeveer. De kwaliteit wordt dan natuurlijk wat minder en het is niet zo authentiek, maar wel heel leuk om te hebben. Het baby-mysterie is ook opgelost, met dank aan Facebook. Ik plaatste er een berichtje en tagde een paar nichtjes met de vraag of zij wisten wie de baby vooraan op de foto was. Het antwoord kwam snel: het is de oudste dochter van de jongere broer van mijn vader.
Op de foto van vandaag zien jullie mijn vader met zijn zussen en broer, mijn vader dus achteraan. Dit is wel een echte oude foto. Nou ja, een foto daarvan dus 😉 Met van die gekartelde en inmiddels wat beschadigde randjes. De achterkant is bijna net zo mooi als de voorkant. Ik heb geen idee wie de namen achterop geschreven heeft (zo te zien met echte inkt), ik herken het handschrift niet.

En nee, ik ga de foto niet gebruiken voor de volgende opdracht van Conny’s creatieve bloghop, daar heb ik andere plannen mee. 😉