En la klaraj ventoj, sen mastro aŭ leĝo,Anarkio dancas, libera de ĉia emocio.Neniuj ĉenoj, neniu altaro aŭ trono,Nur la konscienco en ĉiu resonas.Neniu mano gvidas, neniu voĉo devigas,Ĉiu spirito vekiĝas, sia propra destino. Koroj kuniĝas per elekto, ne per dekreto,En la pura harmonio de diskreta mondo.Muroj falas, limoj paliĝas,La homaro trovas sin, en sia tuta... Continue Reading →