Wrapping things up
Stayed up way too late yesterday, watching Ranma 1/2, playing that game
jonesybunny mentioned (which seems more versatile than I had expected) and doing some music. Didn't get that far with tracking though, felt a bit uninspired.
And today it's up early, my father's birthday and I still need to wrap the presents. *looks at his closet which has become a general hiding place for presents* Now, hopefully I'll remember which presents are for him and which not. o__o;;
And now, time for some lyrics.
Later
Tekst - S. Carmiggelt
Muziek - H. van Veen / H. Sacksioni
Later gaan we naast elkaar
wandelen op de Overtoom,
drinken zoete melk met room,
strijken door ons grijze haar.
Zie je ons daar samen lopen?
Naast elkaar - zo diep bedaard.
Jij, een lieve, oude taart
ik, nog kras - dat is te hopen...
Maar al worden we ook wrakken
al dat vreselijke snoeven
zal tenminste niet meer hoeven.
Gaar of muf - we zijn gebakken.
En we zeggen: "kijk, de tram".
Of: "Hoor jij die vogel zingen?"
Al die nutteloze dingen
want het hoeft niet meer ad rem.
En het hoeft niet meer zo rap,
want we moeten nergens heen.
Och, we wonen toch alleen
in zo'n rothuis met een trap.
Ik beloof je, dat ik dan
het attent zijn aan zal leren
en ik zal ook vaak proberen
of je nog wel lachen kan.
Lachen als een oude dame
die haar zegje heeft gezegd,
die, als ze wordt afgelegd
zich voor niemand hoeft te schamen.
Wel, wel, wel zo zal dat gaan
en we sterven, heel bedaard,
op een donderdag in maart.
Tegelijk - daar hecht ik aan.
En als onze aardse last
met de wereld gaat vergroeien
zal uit jou een bloempje bloeien
een viooltje - dat staat vast.
And today it's up early, my father's birthday and I still need to wrap the presents. *looks at his closet which has become a general hiding place for presents* Now, hopefully I'll remember which presents are for him and which not. o__o;;
And now, time for some lyrics.
Later
Tekst - S. Carmiggelt
Muziek - H. van Veen / H. Sacksioni
Later gaan we naast elkaar
wandelen op de Overtoom,
drinken zoete melk met room,
strijken door ons grijze haar.
Zie je ons daar samen lopen?
Naast elkaar - zo diep bedaard.
Jij, een lieve, oude taart
ik, nog kras - dat is te hopen...
Maar al worden we ook wrakken
al dat vreselijke snoeven
zal tenminste niet meer hoeven.
Gaar of muf - we zijn gebakken.
En we zeggen: "kijk, de tram".
Of: "Hoor jij die vogel zingen?"
Al die nutteloze dingen
want het hoeft niet meer ad rem.
En het hoeft niet meer zo rap,
want we moeten nergens heen.
Och, we wonen toch alleen
in zo'n rothuis met een trap.
Ik beloof je, dat ik dan
het attent zijn aan zal leren
en ik zal ook vaak proberen
of je nog wel lachen kan.
Lachen als een oude dame
die haar zegje heeft gezegd,
die, als ze wordt afgelegd
zich voor niemand hoeft te schamen.
Wel, wel, wel zo zal dat gaan
en we sterven, heel bedaard,
op een donderdag in maart.
Tegelijk - daar hecht ik aan.
En als onze aardse last
met de wereld gaat vergroeien
zal uit jou een bloempje bloeien
een viooltje - dat staat vast.