Ik las al even mee hier op Substack maar nu vond ik het toch tijd om zelf ook weer eens de digitale pen op te pakken. Na jaren van bloggen (en een aantal jaren van niet bloggen) pak ik het schrijven weer op.

Wat voelt het vertrouwd om weer te schrijven. Hoewel ik door mijn werk als tekstschrijver nooit echt gestopt ben met daadwerkelijk schrijven, heb ik het schrijven voor mezelf een tijdje in de ijskast gestopt. Ik was er klaar mee. Er kwam letterlijk niets meer uit mijn vingers. Maar na het lezen van veel posts en artikelen, begint het toch weer te kriebelen. Om te schrijven, om te delen en om mijn creativiteit weer te voeden.

Klinkt heel dramatisch dat ‘voeden’ maar ik kan je vertellen dat het hoognodig is. Want als er iets is dat de afgelopen jaren in een donker hoekje van mijn hersenen is gestopt, dan is het wel creativiteit. Not anymore dus!

Dit kun je verwachten

Lou’s Letters. Zo gaat ‘ie heten. Brieven over het leven. Ik vond het wel mooi klinken. Je zult lezen over alles wat ik tegenkom in het leven. Dingen die ik fantastisch vind, dingen die me inspireren, angst aanjagen of die ik ronduit vervelend vind.

Daarnaast zal het ook veel gaan over boeken. Want wie mij al kent van Instagram (@glowingrebels) weet dat ik dol ben op boeken en daar graag over schrijf. Hoera voor geen maximum aantal woorden voor de caption maar gewoon lekker uitgebreid schrijven over interessante boeken en prachtige verhalen!

Heb ik een duidelijk plan? Nee. Wil ik een duidelijk plan? Ook nee. We gaan zien waar deze brieven me brengen. Het belangrijkste doel is weer kunnen schrijven en vooral genieten.