Saltar ao contido

ser

do Galizionario, dicionario galego na Internet.
Grafías semellantes:     Ser ,    ṣer

Galego

Vexa na Galipedia o artigo acerca de «ser».
  • Etimoloxía: o verbo procede do latín sedēre, 'estar sentado'; o substantivo procede do infinitivo substantivado.
  • Pronuncia: /ˈseɾ/ (AFI)

Substantivo masculino

ser (sg: ser; pl: seres)

  1. Todo aquilo que existe ou ten realidade.
  2. Todo aquilo que ten vida, especialmente un organismo vivo.
  3. Persoa ou individuo, especialmente cando se considera desde o punto de vista afectivo, moral ou humano.
  4. (Filosofía) Esencia ou natureza interior propia dunha persoa ou cousa.

Verbo intransitivo

ser

  1. Existir ou ter existencia e realidade.
  2. Ter lugar, ocorrer ou suceder un feito.
  3. Servir de cópula entre o suxeito e o atributo, identificando unha persoa ou cousa co que se expresa.
  4. Ter unha calidade, propiedade, condición ou característica.
  5. Pertencer a unha clase, tipo, categoría, profesión ou condición.
  6. Constituír, representar ou equivaler a aquilo que se expresa.
  7. (ser de) Formar parte dun grupo, entidade, institución ou conxunto.
  8. (ser de) Pertencer unha cousa a alguén.
  9. (ser de) Proceder dun lugar ou ser natural del.
  10. (ser de) Estar feito do material ou ingrediente que se expresa.
  11. Indicar o parentesco que unha persoa ten con outra.
  12. Indicar a pertenza dunha persoa a unha familia, casa ou liñaxe determinada.
  13. Custar ou ter un prezo determinado.
  14. Marcar un reloxo, calendario ou cómputo a hora, data ou cantidade temporal que se expresa.
  15. (ser para) Estar destinado a unha persoa, uso, finalidade ou destino.
  16. Indicar lugar, tempo ou circunstancia dunha acción, feito ou situación.
  17. (ser + participio) Formar a voz pasiva, indicando que o suxeito recibe a acción expresada polo participio.
  18. (ser + a + infinitivo) Formar unha perífrase verbal de valor resultativo.

Observacións

  • Como verbo copulativo, ser liga o suxeito cun atributo que o identifica, clasifica ou caracteriza.
  • A construción pasiva con ser + participio é posible, mais na lingua común adoita alternar con construcións activas ou con outras formas de expresar a acción.
  • Distínguese de estar, que adoita expresar situación, estado ou localización, aínda que ambos poden funcionar como verbos copulativos en contextos diferentes.

Expresións relacionadas

Termos relacionados

Traducións

Conxugación


Referencias

Castelán

  • Etimoloxía: do latín essere.

Verbo

ser

  1. Ser.

Conxugación



Catalán

Verbo

ser

  1. Ser.


Occitano

Substantivo

ser

  1. Serán.
  2. Serpe.


Polaco

  • Pronuncia: [sɛr] (AFI)

Substantivo masculino

ser

  1. (Alimentación) Queixo.


Portugués

  • Etimoloxía: do latín essere.

Verbo

ser

  1. Ser.

Conxugación