خطای نحوی ایمیل چیست؟

آیا تا به حال به آن فکر کرده اید چه کاراکترهایی در آدرس ایمیل مجاز هستند or قوانین مربوط به نحو آدرس ایمیل چیست؟در دنیای کامپیوتر و زبان‌های برنامه‌نویسی، کاملاً مشخص است که فضای خالی یا نقطه اضافی می‌تواند یک برنامه یا عمل را مختل کند. در دنیای ایمیل‌ها نیز دقیقاً همین قوانین وجود دارد. یک آدرس ایمیل صحیح باید بخش‌های استانداردی داشته باشد. اگر هر بخش از قوانین خود پیروی نکند، یک خطای نحوی ظاهر می‌شود. برای روشن‌تر شدن موضوع، می‌خواهم یک آدرس ایمیل معتبر ارائه دهم: [ایمیل محافظت شده]این آدرس هیچ خطای نحوی ندارد. اگر یک نقطه اضافی اضافه کنم، آنگاه به یک خطای نحوی تبدیل می‌شود: [ایمیل محافظت شده].

هر آدرس ایمیل سه بخش اصلی دارد که در اینجا به آنها اشاره می‌کنیم:

1. نام گیرنده یا بخش محلی
2. @ نماد
3. بخش دامنه

من قصد دارم هر بخش از یک آدرس ایمیل استاندارد را شرح دهم.

بخش محلی

بخش محلی یا نام گیرنده دقیقاً همان چیزی است که قبل از نماد @ می‌آید. این می‌تواند نام دارنده حساب، نقشی در یک شرکت مانند مدیر یا یک بخش باشد. کاراکترهای خاص و تعریف‌شده‌ای وجود دارند که می‌توانند در بخش محلی استفاده شوند:

1. حروف کوچک و بزرگ لاتین AZ و آز
2. ارقام از 0 به 9
3. نقطه .، مشروط بر اینکه اولین یا آخرین کاراکتر نباشد مگر اینکه نقل قول شود، و همچنین مشروط بر اینکه پشت سر هم ظاهر نشود مگر اینکه نقل قول شود. برای مثال، [ایمیل محافظت شده] مجاز نیست اما "mark..russell"@example.com مجاز است
4. فضا و «(),:;<>@[] کاراکترها با محدودیت‌هایی مجاز هستند. آنها فقط درون یک رشته نقل قول شده مجاز هستند و علاوه بر این، قبل از یک بک اسلش یا دابل کوتیشن باید یک بک اسلش قرار گیرد.
5. کامنت‌ها با قرار دادن پرانتز در دو انتهای بخش local-part مجاز هستند. برای مثال mark.russell(comment)@server.com و (comment)[ایمیل محافظت شده] هر دو معادل هستند [ایمیل محافظت شده].

با وجود اینکه تمام کاراکترهای ذکر شده در بالا از نظر منطقی معتبر هستند، برخی از ارائه دهندگان ایمیل ممکن است استفاده از برخی کاراکترها را محدود کنند. علاوه بر این، آدرس‌های ایمیل می‌توانند به حروف بزرگ و کوچک حساس باشند. با این حال، اکثر سرورهای ایمیل طوری پیکربندی شده‌اند که همه موارد را به عنوان یک صندوق ورودی در نظر بگیرند. شایان ذکر است که بخش محلی نمی‌تواند بیش از ۶۴ کاراکتر باشد.

@ نماد

فکر می‌کنم حدس زدن این آسان است. فقط باید یک @ بعد از قسمت محلی وجود داشته باشد که قسمت محلی و قسمت دامنه را از هم جدا می‌کند.

بخش دامنه

یک نام دامنه از یک یا چند بخش تشکیل شده است که از نظر فنی به آنها برچسب گفته می‌شود، که معمولاً به هم متصل شده و با نقطه از هم جدا می‌شوند. به عنوان مثال example.com.

نام دامنه (دامنه سطح دوم)

نام دامنه مجموعه‌ای از حروف و اعداد است که فضایی را توصیف می‌کند که متعلق به یک ارائه‌دهنده یا نهاد صندوق پستی واحد در اینترنت است و توسط آن اداره می‌شود. این کاراکترها برای بخش نام دامنه مجاز هستند:

1. حروف کوچک و بزرگ لاتین AZ و آز
2. ارقام از 0 به 9
3. خط ربط: -
4. آدرس آیپی داخل کروشه قرار گرفته است: mark.russell@[192.168.2.1] یا mark.russell@[IPv6:2001:db8::1]
5. نقطه.در صورتی که از زیر دامنه استفاده شود. مثال: [ایمیل محافظت شده]

TLD یا دامنه سطح بالا

دامنه سطح بالا با برچسب سمت راست بیان می‌شود؛ برای مثال، نام دامنه www.debounce.com بخشی از دامنه سطح بالا است. io.

در اینجا پنج پسوند دامنه رایج که باید در سال 2020 در نظر بگیرید، آورده شده است.

• گفتمان
• خالص
• سازمان
• .co
• .US

شایان ذکر است که بخش دامنه (نام دامنه + TLD) نمی‌تواند بیش از ۲۵۵ کاراکتر باشد.

مثال ها

در اینجا چند نمونه از سینتکس‌های ایمیل معتبر و نامعتبر برای درک بهتر آورده شده است.