virtus

Λατινικά (la)

Ετυμολογία

virtus < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

virtus ^(la)

1. αρετή
2. (στρατιωτικά ταλέντα) ανδρεία, σθένος, δύναμη, αντοχή, γενναιότητα

Κλίση

αριθμός	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	virtus	virtūtēs
γενική	virtūtis	virtūtium
δοτική	virtūtī	virtūtibus
αιτιατική	virtūtem	virtūtēs
κλητική	virtus	virtūtēs
αφαιρετική	virtūte	virtūtibus
(γ' κλίση)

Πηγές

• virtus - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.