Het is opnieuw een zwakke poging van een oudere generatie met beperkte internetervaring om iets zeer online te begrijpen. Misschien ligt het aan de doelgroep (AKA millenial/boomers)

Deze manosphere-losers staan voortdurend voor de camera; ze weten perfect wat ze moeten zeggen om controverse te creëren. Tegelijk zijn ze zich hyperbewust van wat ze zeggen. Ze weten maar al te goed wat Louis’ plan is, en zijn passieve en vriendelijke manier van interviewen werkt hier niet. Misschien werkte dat nog in…

The film really doesn’t seem to know what it wants to say. It’s packed with ideas—commentary on the lunacy of right-wing conspiracy theorists and the energy of the young BLM protesters of 2020—But it’s clear the director lacks the knowledge or the chronically online presence needed to grasp the nuance of either side. So instead, he falls back on the most worn-out perspective: the tired, snobby "both sides are bad" take, as if that alone is profound.

I don’t think…

Het was de eerste keer dat ik zo'n realistische verfilming zag van wat het betekent om tot de lagere klasse te behoren.

De film belicht de twee zuilen of copingmechanismen van de arbeidersklasse. De kerk en de vakbond.

De film toont vooral trotse mensen. De trots van deze klasse op zaken die voor anderen misschien van minder belang lijken of van zelfsprekend zijn, maar voor de persoon in kwestie net het bewijs kunnen zijn van de mislukking van hun hele…