Aşk çoğu zaman duygular üzerinden anlatılır. Oysa Gusina’nın kurucuları Defne ve Emre’nin hikayesinde duygular kadar emek, sabır ve disiplin de var. Birlikte olmak, onlar için yalnızca aynı hayatı paylaşmak değil, aynı sorumluluğu da üstlenmek anlamına geliyor. Aralarındaki bağ ise romantik bir söylemden çok kriz anlarında yan yana durabilme ve ortak bir hayali birlikte taşıma kararlılığıyla güçleniyor.

Defne için bir şehir yalnızca iyi yemekle değil, hissettirdiği bütünlükle akılda kalıyor. Emre’nin rotaları ise daha geniş bir coğrafyaya yayılıyor. Defne ve Emre, kişisel meraklarını besleyen ve akıllarında yer eden yeme-içme duraklarını paylaştı.

Hatay’da depremden sonra zarar gören yalnızca yapılar değil; suya erişim, tarım ve yaşamın sürekliliği de oldu. Gıda sistemi derin bir krizden geçerken zehirsiz üretim, agro-ekoloji ve üreticiden tüketiciye dayanışma modellerine ihtiyaç var. Çiftçilerin, mimarların ve doğa savunucularının anlattıkları, iyileşmenin ancak uzun vadeli çözümlerle mümkün olduğunu gösteriyor.

Tuba Şatana yolunun geçtiği, kapısını aşındırdığı, yıllardır alışveriş yaptığı esnafın listesini paylaştı. Yemek kişisel bir algı. Dolayısıyla bir gıdadan beklentimiz de kişisel. Tuba der ki: "Benimki onu satan, bana ulaştıran insanlar ile bir bütün. İşte bu liste, tam da bu sebeple benim kişisel alışveriş listem."

Bir ay içmemek neyi değiştirir? Dry January sağlık vaatlerinden sosyal medya estetiğine, alkolsüz içki pazarından genç kuşakların içkiyle kurduğu mesafeye uzanan geniş bir dönüşüme işaret ediyor. İçkiden uzak durmak bir performans, pazar ve yeni bir disiplin şekli hâline gelirken haz, kontrol ve tüketim arasında yeni bir gerilim doğuyor.

Dry January’i sadece bir trend ya da geçici bir perhiz olarak değil, kültürel ve gastronomik bir kırılma noktası olarak ele alıyoruz. Bu dönüşümün restoran masasına nasıl yansıdığını Emre Onar, Londra’da Michelin yıldızlı bir tadım menüsünde deneyimlediği alkolsüz ve düşük alkollü eşleşmeler üzerinden anlatıyor.

Gastronomi filmleri iştah kabartmakla yetinmiyor; yemeği arzu, iktidar, suçluluk ve kayıp üzerinden yeniden kuruyor. Ratatouille’dan La Grande Bouffe’a, Tampopo’dan The Menu’ye uzanan bir seçkide sinemada sofraların anlattığı hikayelerin, yemeği nasıl bir karaktere ve dile dönüştürdüğünü inceliyoruz.

Portakal kabuğu, karamel, is ve baharat… Bir viskide algıladığımız hiçbir aroma tesadüf değil. Her biri tahılın seçildiği andan fıçıdan şişeye kadarki uzun üretim sürecinde alınan bilinçli kararların sonucu olarak uzanan ve yıllar süren bir süreçte şekilleniyor. Distile içkiler uzmanı Barış Mercan, tadım notlarının ardındaki teknik kararları ve üretim sürecinin aromaya nasıl yön verdiğini mercek altına alıyor.

Bir masaya davet edilmek çoğu zaman sandığımızdan daha büyük bir anlam taşır. Bazen birini ciddiye aldığımızı, bazen onu "bizden" saydığımızı, bazen de aramızdaki mesafeyi kaldırmaya hazır olduğumuzu gösterir. Kimi sofralar yalnızca yemek yenilen yerler değildir; statüleri, ilişkileri ve aidiyetleri yeniden kurar. Birlikte yemek yemenin tarihine baktığımızda da bu basit gibi görünen eylemin insan hayatında nasıl dönüştürücü bir güç taşıdığını görmek zor değil.

2025’te yeme-içme dünyasında trendlerle gerçek ihtiyaçlar arasındaki gerilim hiç bu kadar görünür olmamıştı. Bir gün matcha, ertesi gün salatalık krizine tanık olduk. Uzayan Dubai çikolatası kuyrukları, Dua Lipa’nın zeytinyağlı dondurması… Geçici heyecanlarla kalıcı dönüşümlerin birbirine karıştığı bu yılda moda, teknoloji, sosyal medya ve mutfak aynı masada.