Hook useActionState w React 19, który zmienia sposób obsługi formularzy. Jeśli piszecie formularze w React od jakiegoś czasu, to pewnie znacie ten moment — zaczynacie nowy komponent i niemal odruchowo dopisujecie useState dla pending, useState dla błędu, useState dla sukcesu. A potem try/catch/finally. A potem resetowanie tych flag przed kolejnym wysłaniem. I tak za każdym razem. 😅

React 19 wprowadza useActionState — hook, który bierze na siebie całą tę powtarzalną część. Dzisiaj pokażę Wam dokładnie, co zmienia i jak go używać. 🙂

Nowe projekty to bajka. Zaczynacie od czystej kartki, instalujecie React Compiler od razu, konfigurujecie ESLint i wszystko działa. Ale większość z nas nie ma tego luksusu.

Mam w swoim portfolio projekty, które zaczęły się w czasach, gdy useMemo i useCallback były jedynym sposobem na optymalizację. Kod pisany przez kilka lat, przez kilka zespołów, z różnymi standardami — albo bez nich. I właśnie dla takich projektów ten wpis powstał.

Pokażę Wam, jak podejść do wdrożenia React Compilera nie w idealnym świecie, ale w tym prawdziwym — gdzie macie 300 komponentów, połowa naruszeń Rules of React jest nieświadoma, a testy… są albo ich nie ma.

Jeśli pracujecie z JavaScript od jakiegoś czasu, na pewno macie zainstalowane npm – bo jest domyślnie z Node.js i trudno go uniknąć. Być może używacie też yarna, bo w 2016 roku był naprawdę szybszy od npm i jako pierwszy wprowadził lockfile. Ale pnpm? Przez długi czas był niszowy, a dziś trudno otworzyć dokumentację jakiegokolwiek nowoczesnego narzędzia JS i go nie zobaczyć. Myślę, że warto wyjaśnić skąd ta popularność i czy jest uzasadniona.